Indeks glikemiczny kaszy jęczmiennej wynosi zwykle około 25–35, szczególnie w przypadku pęczaku. To niski IG, dlatego kasza może być dobrym wyborem przy insulinooporności. Konkretna wartość zależy jednak od rodzaju produktu, stopnia rozdrobnienia i czasu gotowania.

Indeks glikemiczny kaszy jęczmiennej – szybkie dane

W praktyce najlepiej wybierać gruboziarnisty pęczak, który jest najmniej przetworzoną odmianą kaszy jęczmiennej. Kasza perłowa i łamana również mogą mieć niski lub umiarkowany IG, ale ich wartość będzie zależeć od sposobu przygotowania.

Jak IG zmienia się zależnie od rodzaju kaszy?

Podczas obróbki ziarno jest pozbawiane części zewnętrznych warstw albo rozdrabniane. Im bardziej zmieniona zostaje jego struktura, tym łatwiej enzymom trawiennym rozłożyć skrobię. Z tego powodu pęczak zwykle wypada korzystniej niż drobniejsza kasza perłowa lub łamana.

Rodzaj kaszy Przybliżony IG Stopień przetworzenia
Pęczak około 25–30 najmniejszy, całe ziarna są jedynie polerowane
Kasza jęczmienna łamana około 30–35 ziarno częściowo rozdrobnione
Kasza jęczmienna perłowa około 30–40 bardziej oczyszczona i wygładzona

Podane wartości są orientacyjne. IG nie jest stałą cechą produktu, dlatego wynik może zmieniać się zależnie od odmiany ziarna, wielkości porcji, stopnia rozgotowania i dodatków w posiłku. Dla porównania kasza manna lub jaglana często mają IG około 70, a więc wyraźnie wyższy niż pęczak.

Jak przygotować kaszę, by posiłek miał niższy ładunek glikemiczny?

Sama wartość IG produktu nie opisuje całego posiłku. Znaczenie ma także ilość zjedzonej kaszy oraz to, z czym zostanie podana. Najlepiej sprawdzają się następujące zasady:

  • Gotuj al dente – kasza ugotowana na sypko i krócej trzymana w wodzie jest mniej rozgotowana niż kleista kasza lub długo gotowany krupnik.
  • Po ugotowaniu możesz ją wystudzić – chłodzenie sprzyja powstawaniu skrobi opornej, która jest wolniej trawiona.
  • Łącz ją ze źródłem białka – rybą, jajkiem, nabiałem, mięsem, tofu albo nasionami roślin strączkowych.
  • Dodaj tłuszcz i warzywa – oliwa, orzechy, pestki oraz warzywa zwiększają sytość i spowalniają tempo opróżniania żołądka.

Studzenie kaszy może być pomocne także wtedy, gdy później zostanie podgrzana, choć sposób przygotowania nie zastępuje kontroli porcji. Przy insulinooporności reakcja na ten sam posiłek może różnić się między osobami, dlatego znaczenie ma również indywidualny pomiar glikemii i zalecenia lekarza lub dietetyka.

Dlaczego kasza jęczmienna może sprawdzać się przy insulinooporności?

Kasza jęczmienna dostarcza błonnika rozpuszczalnego, w tym beta-glukanów. Tworzą one w przewodzie pokarmowym lepką frakcję, która może spowalniać trawienie i wchłanianie części węglowodanów. Dzięki temu wzrost glukozy po posiłku bywa łagodniejszy.

Najlepszym wyborem będzie zwykle pęczak ugotowany na sypko, podany z warzywami, białkiem i niewielką ilością tłuszczu. Kasza jęczmienna nie działa leczniczo, ale w odpowiedniej porcji może być korzystniejszym elementem jadłospisu niż produkty o wysokim IG, takie jak kasza manna.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.